د - او مظلومى است كه حقش غصب شده است . و پيروى عباس از امام حسين عليه السلام از قيام مسلحانهء امام سرچشمه نگرفته است . [ نيز به اين خاطر نبود ] كه او به اختيار خود بود كه توان ، معيار امامت نيست بلكه ارزش‌هاى خدايى خود معيارند ؛ همان‌ها كه از ميراث‌دارى و دانش و ميثاق درپيش‌اند . باز زيارت مىگويد : « خداى از سوى پيامبرش و اميرمؤمنان و حسن و حسين بهترين پاداش را از بهر آنچه برش صبر كردى و اميدپاداش بردى و يارى كردى دهادت . » صبر كرد و در صبرش اميد پاداش ، از خداى داشت و نزديكى جستن به او و اين صبر پسنديده است . همچنين جانش را در اطاعت از خداى سختى چشاند . همهء ما را درسى است عظيم كه چگونه در راه خداى جهاد كنيم و بر هر آزارى صبر كنيم . بر هرزه‌هايى كه از زبان دشمنان پليد درايد و برتعقيب مداوم حكمرانان ستمكار و بر زخم‌هاى خون‌بار و از پس [ اينها ] شهادت . . . همه [ اينها ] آن‌كس را كه در راه خداى و جستن رضاى او و بر اميد پاداش [ ستاندن ] از او باشد آسان مىنمايد . باز زيارت مىافزايد : « نفرين خداى بر آن‌كه كشتت و نفرين خداى بر آن‌كه حق تو نشناخت و حرمت تو خوار شمرد . » آرى . . . حق عباس عليه السلام سترگ است ؛ چندان كه نشناسندگان